Geachte ‘heer’ Balkenende,

Met enig afgrijzen heb ik gisteren het spoeddebat over het spraakmakende verleden van minister Jaqueline Cramer gevolgd. Ik schaam me voor dit kabinet en ik schaam me voor u. Want één ding is tijdens dit debat duidelijk geworden: namelijk hoe rekbaar het begrip persvrijheid is wanneer de macht of het bestaansrecht van uw kabinet in het gedrang komt. Het CDA, de PvdA en, ach, laten we de ChristenUnie maar buiten beschouwing laten, belazeren de kiezer op een vreselijke manier en verdraaien de feiten om ongeschonden uit de strijd te komen.

Nee, er was niets mis met de advertentie, liet mevrouw Cramer weten. Volgens haar ging het om de persvrijheid en niet een legitimering van de inbraak. Haar partijgenoot Dijsselbloem was het daar mee eens en blies hoog van de toren. Volgens hem was er geen enkele aanwijzing dat ze erbij betrokken was. Dit was een debat over persvrijheid. De bedoeling van die advertentie was het beschermen van de persvrijheid en de vrijheid om te publiceren wat openbaar moest worden. Hij kent vele redacties die ver gaan in hun publicaties. Hij dramde maar door over de vrijheid van publicatie, en gaf als gelijkwaardig voorbeeld de recentelijke VVD-actie naar aanleiding van de arrestatie van Gregorius Nekschot vanwege zijn ‘beledigende’ cartoons. Volgens hem is er gezocht naar spijkers op laag water en was het debat voor de PvdA gesloten.

Tja, en dan uw andere coalitiepartner, Ernst Cramer van de Christen Unie. Hij deed een voorstel om het debat meteen te stoppen omdat er ongewenst geweld werd gepleegd. Ja, geweld, want Madlener van de PVV had al een oordeel geformuleerd, zijn conclusie getrokken en was meteen met een motie gekomen. Madlener, en vele andere Tweede Kamerleden, hadden namelijk over de Cramer-affaire uitgebreide achtergrondinformatie gelezen. Bijvoorbeeld die ochtend in het dagblad Metro: ‘Milieudefensie prees acties Bluf! en Onkruit’ en ‘Krijgt Cramer last van Kramer?’ Ook had hij, net als vele andere Tweede Kamerleden, de moeite genomen om het artikel ‘Steunde minister Jaqueline Cramer de acties van Bluf!?’ te lezen. En met grote waarschijnlijk heeft ook u de schokkende feiten onder ogen gezien.  

‘Persvrijheid’, riep u voor de camera’s in de Kamer. ‘Persvrijheid’ riep Cramer. ‘Persvrijheid’ riepen de belanghebbenden in koor.

Hoe simpel kun je zijn, want! In de verklaring die Jacqueline Cramer steunde staat: ‘Wij verklaren hierbij de gezamenlijke opdrachtgevers te zijn van de nummers van Bluf! waarin de gewraakte dokumenten (PS: ook met een k) werden gepubliceerd, en beschouwen daarmee het gerechtelijk vooronderzoek, waarmee het Openbaar Ministerie tracht de identiteit te onthullen van ‘de redactie’ van Bluf! (lees: inbrekers), voor gesloten.

Met deze laatste zin gaven de ondertekenaars niet alleen aan dat zij de rechtsgang wilden blokkeren, maar gaven zij ook een vrijbrief voor het publiceren van de privégegevens van ambtenaren in Bluf! met de oproep er iets mee te gaan doen. Dat er ook daadwerkelijk iets mee werd gedaan werd jarenlang door de correcte politiek en media onder het tapijt geschoven. Nee, daar kwam pas aandacht voor nadat een van de slachtoffers, een voormalig ambtenaar van Economische Zaken, een open brief stuurde aan een van de verantwoordelijken: het (ex) Tweede Kamerlid, voormalig inbreker en prominent Bluf!-redacteur, Wijnand Duyvendak. Over dit gegeven werd door u, Cramer, Dijsselbloem en andere koorknapen van dit kabinet met geen woord gesproken.

Uw persvrijheid is de mijne niet en zeker ook niet van het merendeel van de Nederlandse bevolking. Dat met uw persvrijheid gestolen documenten werden gepubliceerd is een klein smetje op het vestje van de persvrijheid, maar dat er in het persvrijheidslievende Bluf! ondermeer óók voorlichting werd gegeven over inbraaktechnieken, het maken van bommen en het publiceren van privégegevens waardoor – nogmaals – gezinnen werden blootgesteld, is zuiver terrorisme.

En meneer Balkenende, mevrouw Cramer, en overige politiek correcten, kom niet met het smoesje ‘das haben wir nicht gewusst’. Maakt u dat de kat maar wijs.

Het was een publiek geheim dat het lezerspubliek van Bluf!, behalve journalisten, politie, inlichtingendiensten, ondergetekende en Milieudefensie, voor een groot deel bestond uit links-extreme radicalen; radicalen die men voor een deel zelfs terroristen zou kunnen noemen. Radicalen die inbraak, brandstichting, bomaanslagen en het bedreigen van onschuldige gezinnen niet schuwden.

Een deel van de wereld in en rond Bluf! heeft u opgenomen in uw kabinet of zijn in de Kamer terechtgekomen, Wijnand Duyvendak heeft de eer aan zichzelf gehouden en Cramer is tot nu toe door u gered, maar hoe zit dat nu met uw staatsecretaris, Jet Bussemaker, de dame die betrokken was bij het extreemlinkse onderzoekinstituut Jansen & Janssen? Een club die niet alleen met terroristen heulde, maar ook heel nauw samenwerkte met Bluf!, onder meer met de jacht op medewerkers van politie en inlichtingendiensten en het publiceren van hun privégegevens.

Oh, dat wist u niet? De AIVD heeft u deze info niet gegeven? Had mevrouw Verdonk tijdens het debat gelijk toen zij beweerde dat AIVD-gegevens over personen een lachertje zijn?
Om te voorkomen dat u in de nabije toekomst wederom, en onder het mom ‘das habe ich nicht gewusst’, feiten gaat verdoezelen, raad ik u aan om de resultaten van mijn onderzoek naar het clubje van Jet Bussemaker, Jansen & Janssen eens grondig te lezen. Deze zijn onder meer te vinden in mijn boek: ‘De 4e Wereldoorlog – Het pad van Marx naar Allah.’
En daar hoeft u niet ver voor te zoeken, want volgens mij ligt het op de kamer van een of meerdere leden van uw fractie.     

Gezien het bovenstaande krijg ik steeds meer het gevoel dat u tijdens de formatie er niet op uit was om een krachtdadig kabinet te formeren dat ons land zo broodnodig behoeft, maar dat u maar op één ding uit was: uw naam in de geschiedenisboeken plaatsen als Kabinet Balkenende 4.
Gezien de uitingen en handelingen van u en uw kabinet (op enkele uitzonderingen na) kan ik maar een ding concluderen: u heeft lak aan het volk, u denkt alleen maar aan uw eigen belang en uw collega’s.
Volgens mij, meneer Balkenende, is het tijd dat u opstapt. Als premier, als kabinet, heeft u geen bestaansrecht meer. En doe mij en het merendeel van de Nederlandse bevolking een plezier en bezoedel nooit meer het woord persvrijheid.

U hartelijk groetend,

Peter Siebelt