Opstand tegen kabinet-Rutte, van kwaad tot erger.

Zaterdag 30 oktober, Amsterdam, vond na enige voorbereiding een demonstratie plaats door de door Job Cohen genoemde ‘sociale’ beweging (SB)?

Niks nieuws onder de zon. Reeds voor de Tweede Kamer verkiezingen in 9 juni 2010 was de Linkse Kerk druk doende om haar buitenparlementaire netwerken in te schakelen tegen opkomend rechts. Het mocht niet baten, de kiezer koos anders: eindresultaat het kabinet-Rutte.

Uit ervaring weten we dat de Linkse Kerk zijn verlies niet wenst te pikken en geen enkel middel schuwt om een andersdenkend kabinet te dwarsbomen of zo snel mogelijk te laten vallen.

Dat mochten we op 10 september 2010 weer ervaren toen in artikel in het dagblad De Telegraaf kopte: PvdA op oorlogspad.

Uit een geheime strategisch plan, een handleiding, bleek dat de partij van Cohen de komende jaren alles op alles gaat zetten om een massale opstand tegen het huidige kabinet-Rutte. "Het is aan ons om voortdurend de spanningen in deze coalitie bloot te leggen en het kabinet zo in de problemen te brengen", aldus de  handleiding die ook beschrijft hoe de partij het land wil mobiliseren tegen het kabinet-Rutte: "Het rechtse afbraakbeleid gaat de komende jaren veel maatschappelijk verzet op de been brengen. Oppositie voeren we daarom niet in een Haags isolement, maar in nauwe samenwerking met de sociale beweging, de milieubeweging, ouderen en jongerenorganisaties etc. Die samenwerking zoeken we steeds actief op."

Wat Cohen vergeet te vermelden is dat men onder sociale beweging (SB) ook de vakbeweging,  kerkelijke-, migranten-, studenten- en duizenden andere gesubsidieerde organisaties dient te verstaan. Uit andere informatie blijkt dat ook de SP en GroenLinks aan dit soort activiteiten meedoen en hun dwarsverbanden met de SB gebruiken voor hun oppositionele activiteiten. Overigens vindt deze dubieuze buitenparlementaire betrokkenheid ook plaats door enkele linkervleugelaars binnen het CDA en de VVD.

Leiders met dubbelfuncties binnen de SB coördineren de buitenparlementaire acties die zo breed mogelijk zijn opgezet. Langs deze lijnen brengen ze een beweging van niet honderden, maar duizenden op de been. Landelijke demonstraties, bezettingen, ‘ludieke’ acties en blokkades stonden en staan op de agenda’s tijdens discussiebijeenkomsten die hebben plaatsgevonden of nog moeten plaatsvinden.

Op zich is de buitenparlementaire verbondenheid van politieke  partijen met de SB niet nieuw maar is het gezien de huidige toestand niet alleen onwenselijk maar ook uiterst gevaarlijk om dit zomaar aan ons voorbij te laten gaan.

Onwenselijk is het ondermeer omdat het netwerk van de SB voornamelijk betaalt wordt met geld van de belastingbetaler. De belastingbetaler die in meerderheid gekozen heeft voor het huidige kabinet maar nu geconfronteerd wordt met het feit dat belastinggeld door Cohen en consorten gebruikt wordt om zijn of haar keuze te bestrijden. Gevaarlijk omdat we weten dat er in die zogenaamde ‘sociale’ beweging van hoog tot laag elementen actief zijn die terreur, geweld niet schuwen.

Onder die radicale elementen bevinden zich de onder anderen de Internationale Socialisten (IS), een mengelmoes van extremisten, relschoppers die tevens actief zijn in andere radicale groeperingen. Daarnaast lopen hun verbanden dwars door de SB heen.

We zijn de IS en consorten in het verleden al meerdere malen zijn tegengekomen, bijvoorbeeld tijdens gewelddadige demonstraties in Nederland of elders in de wereld waaronder de grote protesten tegen de WTO in Seattle in 1999, in 2001 in Genua of in de zomer van 2007 in Duitsland. Ze zijn zeer extreem, staan vaak vooraan in demonstraties maar zijn er vooral in gespecialiseerd om het vuile werk zoveel mogelijk door anderen laten opknappen.

Om alvast een beetje te oefenen voor komende demonstraties tegen het kabinet-Rutte namen ze deel aan de recente rellen in Parijs

Dit deden ze in samenwerking met Franse kameraden van het Nouveau Parti Anticapitalis (NPA) waar ze al jaren mee de straat op gaan.

Op 25 oktober haakte de Volkskrant in op het IS-bezoek aan Parijs en kopte met een halve pagina groot artikel: “300 activisten willen Franse toestanden”. Drie radicale actievoerders uit Nederland kwamen aan het woord waaronder de Internationale Socialisten (IS) Van der Starre en Maina van der Zwan en hun vakbondspartner Judy Lock. Het artikel had een gematigd karakter dat nog eens werd benadrukt door een foto waarop vreedzame actievoerders van ondermeer de IS stonden te protesteren met borden of symbolen van de Socialistische Partij (SP).

De IS zijn regelmatig met hogere goden van SP op stap, bijvoorbeeld in januari 2009 toen ze in Amsterdam samen met het SP kamerlid Harry van Bommel demonstreerden tegen Israel of in september 2000 toen ze in Praag demonstreerden tegen het IMF en de Wereldbank

Om enig idee te krijgen hoe ver de IS gaan in hun radicaliteit hoeven we alleen maar terug te blikken naar enkele van hun acties in het verleden. Laten we er een uitpikken, bijvoorbeeld uit april 2009. Toen namen een aantal IS’ers waaronder Maina van der Zwan (Landelijke coördinator), Jeroen van der Sarre, Pepijn Brandon en Bart Griffioen samen met de leider van het Franse NPA, Olivier Besancenot, deel aan een demonstratie tegen de NAVO in Straatsburg.

Met duizenden demonstranten trokken ze op naar de binnenstad en al snel ontstond er een grimmige sfeer. De zaak escaleerde en traangas, charges en waterkanonnen werden door de politie ingezet. Volgens de IS’ers zag Straatsburg er uiteindelijk uit zoals Kabul en Bagdad er dagelijks uitzien: met rookpluimen boven de stad en een straatbeeld van militair machtsvertoon.

De IS werken ook al enige tijd nauw samen met radicale moslims. Om sympathie te krijgen onder deze moslimgelederen steunen ze hen in verschillende acties, zoals bijvoorbeeld in demonstraties tegen Israel of voor de fundamentalist Tariq Ramadan in september 2009. Toen organiseerde de IS’er Van der Starre een actie op de Erasmus universiteit in Rotterdam tegen het ontslag van Tariq Ramadan “Tot nu toe hebben we ongeveer 900 handtekeningen. En ook hier kwamen de nauwe banden met hogere goden in de beweging naar voren. De UvA professoren/hoogleraren Annelies Moors, Paul Aarts, Michiel Leezenberg en Ruud Peters lanceerde in dezelfde maand ook een actie voor Ramadan.

Op 30 oktober was het weer raak, toen werkten de IS samen met ondermeer met het ‘platform tegen vreemdelingenhaat’, een kleurrijk gezelschap. Om de sfeer alvast een beetje aan te wakkeren hadden hun radicale moslim vrienden  haat en angst gezaaid onder de moslim gemeenschappen in ons land.

Nadat het bovenstaande verhaal op twitter was verschenen en de AIVD ook over deze informatie beschikte kwamen enkele politici in actie mede waardoor er op de demonstratiedag een nog nooit eerder vertoonde politiemacht aanwezig was. Resultaat?

Op naar de volgende linkse actie.

Op 27 december twitterde het GroenLinkse 2e kamerlid Ineke van Gent met enige trots:

“Een ander NL is mogelijk (…)Op 16/1 naar de brakke grond voor een ander (progressief) Nederland (…) @apechtold kom je ook op 16/1 naar de manifestatie een ander, progressief Nederland?”

Ja hoor, wederom een voorbeeld van de samenwerking tussen politiek in samenwerking met hun gesubsidieerde achterban. Wederom wordt de keuze van de belastingbetaler bestreden met zijn eigen belastinggeld. Nu is het op 16 januari 2011, eerder was het in mei 2002 tegen Pim Fortuyn en in oktober 2004 tegen Balkenende 1 (zie: http://www.keerhettij.nl/).

De huidige regering doet er goed aan om onmiddellijk alle subsidies te blokkeren van organisaties die op 16 januari 2011 direct en indirect deelnemen aan de door Job Cohen, de PvdA georganiseerde manifestatie. Tevens dient men Cohen, de SP, GroenLinks en D66 met spoed in de 2e Kamer ter verantwoording te roepen.

Kom op Rutte, Verhagen en Wilders, pak ze aan, dat zijn jullie verplicht tegenover je kiezers. Overigens … hoeveel gemeenschapsgeld wordt er dit maal over de sinistere http://www.bruna.nl/boeken/sinistra-9789059115255 linkse balk gegooid?

Ter herinnering aan de dubieuze financiele praktijken van de PvdA-, GroenLinks zoals het subsidiëren van dit soort manifestaties enkele fragmenten uit mijn boek Eco Nostra http://www.bol.com/nl/p/nederlandse-boeken/eco-nostra/1001004001974863/index.html .

“Terwijl ik aan dit boek werk, komt steeds weer die poster van de Internationale Socialisten boven drijven. Het was een oproep om op 11 mei 2002 naar een demonstratie te komen van het platform Nederland Bekent Kleur (NBK) tegen Pim Fortuyn.

Vier dagen voor de Tweede Kamerverkiezingen was het de bedoeling dat de Internationale Socialisten, de FNV, GroenLinks, de PvdA en andere linkse groeperingen in Fortuyns woonplaats Rotterdam zouden demonstreren onder de noemer ‘Geef racisme geen stem’.

De poster beloofde niet veel goeds. Daarop stond het gezicht van Pim Fortuyn, met op zijn voorhoofd een bloedrode driehoek gericht, en met daaronder de tekst: ‘Stop de Hollandse Haider.’ (…)

Twee van de taarters van Pim Fortuyn, Jelle Goezinnen en Margriet Goris hadden banden met de Leidse vrijstaat Eurodusnie. Dit anarchistisch collectief deed al weken mee aan de demonisering van Fortuyn, beschuldigde hem van een racistische hetze en noemde hem een rechts-extremist, een soort Nederlandse versie van Jörg Haider. Zij zouden ook deelnemen aan de demonstratie van Nederland Bekent Kleur, die in de inleiding tot dit boek reeds ter sprake kwam.

Na de moord liet Eurodusnie in een verklaring weten geen enkele reden te zien om zich te distantiëren van de moord op Pim Fortuyn. De activisten waren zelfs verbaasd over de mildheid en sympathie waarmee er door het grootste deel van de media en politici na zijn dood gesproken werd over zijn politieke ideeën. ‘Bestrijding van Fortuyns ideeën bleef noodzakelijk,’ aldus Eurodusnie.

Ondanks hun medewerking aan NBK, en de voornoemde kretologie, ontkent Eurodusnie dat linkse en/of activistische groepen een sfeer van haat en ‘demonisering’ hebben gecreëerd, en dat het gooien van taarten een van haat doordrongen daad was. ‘Mensen die ook maar enig verband durven te leggen tussen het gooien van een taart en het afschieten van een kogel, moeten zich dringend eens laten nakijken,’ verklaarden de activisten op 8 mei 2002. (…)

Pas op 25 april stuurt de BVD de gegevens over de identiteit van de taartgooiers naar de  landelijke officier van justitie voor terrorismebestrijding. Het is dan anderhalve maand nadat de BVD begint aan haar onderzoek en twaalf dagen voor de moord op Fortuyn!78 Wat eerst ‘vanuit links geen dreiging’ heette, heeft plotseling een ‘terroristisch’ tintje gekregen. Het lijkt wel of de BVD onrustig wordt.

Op 2 mei stuurt ze aan alle regionale politiekorpsen een bericht over een landelijke demonstratie van Nederland Bekent Kleur die op 11 mei in Fortuyns woonplaats Rotterdam zal plaatsvinden.

De demonstratie is voornamelijk gericht tegen Pim Fortuyn en behalve gematigde organisaties nemen ook radicalen eraan deel. De activisten van Eurodusnie, de thuisbasis van twee van de Fortuyn-taarters, zullen ook meelopen. De BVD waarschuwt voor een ‘mogelijke aantasting van de openbare orde’.

Het moment van de waarschuwing is opvallend. Waarom? Zoals in de inleiding van dit boek te lezen is, was ik in deze periode – tussen eind april en 3 mei 2002 – samen met een journalist druk bezig met uitgebreide publicatie over NBK. De demonstratie, de hieraan verbonden risico’s, en de (financiële) deelname door politieke partijen als de PvdA en GroenLinks zouden allemaal aan bod komen. Het artikel zou op zaterdag 4 mei in een landelijk dagblad verschijnen. Het is heel goed mogelijk dat de BVD lucht had gekregen van het artikel. Signalen waren er genoeg.

De voorbereidingen van de demonstratie waren al twee maanden in volle gang. Waarschijnlijk stuurde de dienst pas op 2 mei het bericht rond om zichzelf in te dekken voor eventuele kritiek later. Vier dagen na de BVD-waarschuwing wordt Fortuyn vermoord.”

Wordt vervolgd